വീണുകിട്ടിയ രാസലീലകൾ – Part 6




ഞാനവളുടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് എന്റെ സ്ഖലന ശ്രോതസ്സ് ചീറ്റിച്ചു കൊടുത്തു. എന്തൊരു സുഖം.
പെട്ടെന്നു ഞാനുണർന്നു. ങേ…ഞാൻ..ഞാൻ. എന്റെ വീട്ടിലെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നു. എന്റെ ലിംഗം നഗ്നമായ തുടകൾക്കിടയിൽ അമർന്നിരുന്ന് ശുക്ലം ചീറ്റുന്നു. അരക്കു താഴെ നഗ്നയായിരുന്നു. ഞാൻ കുണ്ടിയില് ബലമായി പിടിച്ച് എന്നോടടുപ്പിച്ച് പിടിച്ചിരുന്നു.

അതെന്റെ തുടകളാണെന്നു മനസ്സിലായപ്പോൾ എന്റെ ചലനം നിലച്ചു, എങ്കിലും വിജൃംഭിച്ചു നിന്ന ലിംഗം അനിയന്ത്രിതമായി വീണ്ടും പാല് ചീറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ അതൊന്നൊതുങ്ങി. അരക്കെട്ടിന്റെ വെട്ടല് നിന്നു. എന്റെ കൈഅയഞ്ഞു. അതെന്റെ കുണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇഴഞ്ഞ് സാമാനത്തിലേ പൂടകളിലുരഞ്ഞ് ഞങ്ങൾക്കിടയിലേക്കു വീണു. ഞാൻ മെല്ലെ മലർന്ന് കിടന്നു. തുടകൾക്കിടയില് നിന്നും ലിംഗം വെളിയിലേക്ക് ചാടി.

അപ്പോഴാണു ഞാനറിഞ്ഞത്.. ഇത്രയും നേരം ആ കൈ എന്റെ മുതുകില് തടവുകയായിരുന്നെന്ന്. ശെരിക്കും ഉണർന്നതോടെ എനിക്കു കുറ്റബോധവും ഭയവും തോന്നി. അമ്മ എന്തു വിചാരിക്കും എന്തു ചെയ്യും എന്ന ഭയമായിരുന്നു. ഏതായാലും അപ്പോൾ ഉറക്കം നടിക്കാനാണെനിക്കു തോന്നിയത്. എന്താ ഭാവം എന്നറിയാൻ എന്റെ മനസ്സു തുടിച്ചു. പക്ഷേ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. എന്നെ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന കൈയ്യുടെ ചലനം മെല്ലെ നിലച്ചു.

അഞ്ചു മിനിട്ടു നേരം അനങ്ങാതെ കിടന്നു. പിന്നെ മെല്ലെ ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കാതെ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. അമ്മ ലൈറ്റിട്ടു. ചങ്കിടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതു നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അനങ്ങാതെ കിടന്നു.


അമ്മ എന്നെ നോക്കുകയാണെന്നെനിക്കു തോന്നി. ലൈറ്റിന്റെ വെട്ടം കണ്ണില് അടിക്കാതിരിക്കാൻ അറിയാതെയെന്നോണം ഞാനെന്റെ കൈത്തലം നെറ്റിയിൽ കണ്ണിനു മുകളിലേക്കു വെച്ചു കിടന്നു. അമ്മ നടക്കുന്ന കാൽപ്പെരുമാറ്റം കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ മെല്ലെ ഒരു കണ്ണുചിമ്മി നോക്കി. എനിക്കു പുറം തിരിഞ്ഞു നടന്ന് പോകുന്ന അമ്മ. ബ്ലൗസു മാത്രം ധരിച്ചിട്ടുള്ളൂ…അരക്കു താഴെ നഗ്നം.

അമ്മ രാത്രിയിൽ ഒരു മുണ്ടും ബ്ലൗസും മാത്രമേ ധരിക്കൂ എന്നറിയാം. എന്റെ ചങ്കിടിപ്പ് കൂടി . ടെൻഷനടിച്ച് ടെൻഷനടിച്ച് ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ച് എപ്പോഴോ ഞാനൊന്നു മയങ്ങി. ഞാനുണർന്നപ്പോഴേക്കും അമ്മ വെളിയിലേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എനിക്കുള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

പേരിനു മാത്രം കഴിച്ചിട്ട് ഞാൻ വെളിയിലേക്കിറങ്ങി. കൂട്ടുകാരന്റെ വീട്ടിലെത്തി, അവനുമൊത്ത് വെറുതേ അവിടെയുമിവിടെയും കറങ്ങി നടന്നു. സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വീട്ടിലെത്തി. നിലവിളക്കിന്റെ അടുത്ത് അമ്മ എന്നേയും കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ കോലായിലേക്കു കയറി ഇരുന്നു.
‘നീ ഇതു വരേ എവിടെയായിരുന്നു…? ഉച്ചയ്ക്കെന്തേ ഉണ്ണാതിരുന്നത്…?..’


ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല, എന്റെ നാക്കു പൊന്തിയില്ല. മനസ്സില് വിഷമവും ഇഛാഭംഗവുമായിരുന്നു.
‘നിന്നോടാ ചോദിച്ചത്….നീ വല്ലതും പഠിച്ചോ…ഇന്ന്…?…’ മിണ്ടാതെ ഞാൻ നഖം കടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ‘വാ… വന്നു വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് കെടന്നൊറങ്ങ്….രാവിലേ കോളേജില് പോകണ്ടതാ…’ അമ്മ എഴുന്നേറ്റു പോയി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അമ്മ വിളിച്ചു.

ഞാൻ വിളി കേട്ടില്ല. അനങ്ങാതിരുന്നു. അമ്മ കോലായിലേക്കു വന്നു. പിന്നെ എന്റെ ഒപ്പം ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് പതുക്കെ വിളിച്ചു‘ മോനൂട്ടാ….’അമ്മക്കു സങ്കടം തോന്നുമ്പോഴോ മനസ്സില് എന്നോടു സ്നേഹം കൂടുമ്പോഴോ മാത്രമേ എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കാറുള്ളു.
‘ ഹെന്റെ …അമ്മേ…’


ഞാൻ കരഞ്ഞുപോയി. മനസ്സില് തിങ്ങിനിന്ന കുറ്റബോധവും,സങ്കടവും കണ്ണീരായി പുറത്തേ യ്ക്കോഴുകി. അമ്മ എന്നെ അവരുടെ ചുമലിലേക്കു ചായിച്ചുകിടത്തി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്റെ മുതുകില് തലോടി എന്നേ കരയാൻ അനുവദിച്ചു. ഒടുവില് മനസ്സൊന്നു തണുത്ത പ്പോൾ എന്റെ കരച്ചിലൊതുങ്ങി. ആ ചുമലില് ഞാൻ കിടന്നു നെടുവീർപ്പിട്ടു.


‘ പോട്ടെടാ… സാരമില്ലെടാ… എനിയ്ക്കെന്റെ മോനൂട്ടനും നെനക്കു ഞാനുമല്ലേ ഉള്ളു….:
അപ്പുറത്ത് അടുക്കളയില് പാത്രങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടുന്ന ശബ്ദം, രാഘവേട്ടന്റെ കോട്ടുവായുടെ ശബ്ദം.
അകലെ ഏതോ ഒരു നായുടെ കുര കേട്ടു. ജനലിൽ കൂടി അരണ്ട നിലാവെളിച്ചം കടന്നു വന്നു.
ഇനി നാളെ പഠിക്കാം. പിറ്റേന്നു വെളുപ്പിനു തന്നേ ഞാനുണർന്നു. മുഖമൊന്നു കഴുകാൻ വേണ്ടി അടുക്കളപ്പുറത്തേക്കു ചെന്നു.

അടുക്കളയില് ലൈറ്റുണ്ട്. എനിക്കു മുമ്പേ തന്നേ പെണ്ണുങ്ങള് ഉണർന്നിരിക്കുന്നു. അടുക്കളമുറ്റത്ത് ഒരു മൺകലം ഇരിപ്പുണ്ട്, അതില് നോക്കി. കഷ്ടിച്ച് കുറച്ചു വെള്ളം കാണും. അടുത്തു തന്നേ ഒരു കറുത്ത ടാർ വീപ്പ ഇരിക്കുന്നു അതിന്റെ തടിയടപ്പു പൊക്കി നോക്കി. അതിലും അടിയില് അല്പം വെള്ളമേ ഉള്ളു. പേസ്റ്റ് തേച്ച് ബ്രഷെടുത്ത് അരയില് തിരുകി.

അടുക്കളത്തിണ്ണയില് ഒരു അലുമിനിയം കലവും ചെപ്പുകുടവും ഇരിക്കുന്നു. അതു രണ്ടുമെടുത്ത് കിണറ്റുകരയിലേക്കു നടന്നു. തോട്ടുവക്കില് കുറ്റിക്കാട്ടിന്റെ സഹായത്തോടെ കർമ്മങ്ങള് നടത്തി. വീട്ടില് ചെയ്യുന്ന പതിവുവ്യായാമങ്ങളും ചെയ്തു.

എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് കുടങ്ങളില് വെള്ളം നിറച്ചു. അപ്പോഴേക്കും അയല്പക്കത്തെയാവും ഒന്നുരണ്ടു പെണ്ണുങ്ങള് വെള്ളം കോരാനെത്തി. ഞാൻ പാത്രങ്ങള് തോളിലെടുത്ത് വീട്ടിലേക്കു നടന്നു. വീപ്പയില് വെള്ളമൊഴിച്ചു. മൂന്നുനാലു പ്രാവശ്യം കൊണ്ട് വീപ്പ ഏതാണ്ടു നിറയാറായി.

എങ്കില് പിന്നെ നിറച്ചേക്കാം, എനിയ്ക്കൊരു വ്യായാമവുമാ യല്ലൊ. അടുത്ത ട്രിപ്പു കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ അടുക്കളവശത്തേ വാതില്ക്കല് എന്നേത്തന്നേ നോക്കി നില്ക്കുന്ന എളേമ്മ. മുറ്റത്തരികില് പല്ലു തേച്ചുകൊണ്ടു നില്ക്കുന്ന രാഘവേട്ടൻ.

തിണ്ണയിലിരിക്കുന്ന ആതിരമോൾ. രാഗിണിയെ കണ്ടില്ല. അടുക്കളയിലാവും. എല്ലാവരുടേയും മുഖത്ത് അമ്പരപ്പിന്റെ ഭാവം.
‘ എന്തിനാ മോഹനാ.. രാവിലേ നീയീ വെള്ളം എല്ലാം കോരുന്നത്… ഇവിടെന്താ.. കല്യാണമോ മറ്റോ ഉണ്ടോ? ….’ രാഘവേട്ടൻ ചോദിച്ചു.


‘ നോക്കിയപ്പം പാത്രത്തില് ഒട്ടും ഇല്ലാരുന്നു… വെള്ളം എല്ലാവർക്കും വേണ്ടേ? …’
ഞാൻഭവ്യതയോടെ പറഞ്ഞു.
‘ ഇവിടെ പെണ്ണുങ്ങളു കൊണ്ടുവന്നോളുമല്ലോ… നിന്റെ അമ്മയെങ്ങാനുമറിഞ്ഞാ… ‘
‘ ഓ… ഇതെനിയ്ക്കോരു വ്യായാമാ രാഘവേട്ടാ…. അല്ലെങ്കിലും വീട്ടില് ഞാനും ജോലിയൊക്കെ ചെയ്യുന്നതാ… ‘


‘ ങൂം … മതി.. ചൊമന്നോണ്ടു നിക്കാതെ ഒഴിക്ക്… “
‘ വൈകുന്നേരം … വ്യായാമത്തിനു പകരം…. വെറക്ക് വെട്ടിത്തരാം… എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട
പണിയാ….’
‘ നീയെന്താ… ഇവിടെ വെള്ളം കോരാനും വെറകു വെട്ടാനുമാണോ വന്നത്… പോയിരുന്നു പഠിക്കാൻ നോക്ക്….’


‘ സാരമില്ല രാഘവേട്ടാ… എന്നേക്കൊണ്ട്… ആകാവുന്ന സഹായം… അത്രേയൊള്ളു….’ ഞാൻ ചായ്പിലേക്കു കയറി.
പ്രാതലിനു കൊള്ളി പുഴുങ്ങിയതും കാന്താരി മുളകു ചമ്മന്തിയുമായിരുന്നു. എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വിഭവങ്ങള്. രാഘവേട്ടനു കഞ്ഞി, കാരണം കൊള്ളി കഴിച്ചാല് പുള്ളിക്കാരനു ഗ്യാസുണ്ടാകു മത്രെ. ഞാനും അഭിയും കുമാരേട്ടനും കഴിക്കാനിരുന്നു. എളേമ്മ ഭിത്തി ചാരി വെറുതേ നിന്നു. രാഗിണിയെ അപ്പോഴും കണ്ടില്ല.


ഇടക്ക് എളേമ്മ ചോദിച്ചു. ‘ അല്ലാ….. ചന്ദ്രൻ….. തെങ്ങേ കേറുവോ…?…’
‘ ങേ….? എന്താടീ …നീ ഇവനെ തെങ്ങേലും കേറ്റാൻ പോകുവാണോ…’ രാഘവേട്ടൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു.
‘ വീട്ടുമുറ്റത്ത് അമ്മ നട്ടുവളർത്തിയ രണ്ടു തെങ്ങൊണ്ട്… അധികം പൊക്കമില്ല….
അതേലൊക്കെ കേറും…. കൊന്നത്തെങ്ങേല് കേറീട്ടില്ല…’ ഞാൻ പറഞ്ഞു.


‘ ചെലപ്പം ഇവിടെ അരക്കാൻ നേരം തേങ്ങാ കാണത്തില്ല…. അങ്ങനെ വരുമ്പം ആ പെണ്ണ്
തോട്ടിയേല് അരിവാളു വെച്ച് പറിക്കും… കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഭാഗ്യത്തിനു തേങ്ങാ തലേ
വീണില്ലെന്നേ ഉള്ളു…. ഈ നാട്ടിലാണെങ്കി കേറാനാളുമില്ല….എന്തൊരു പട്ടിക്കാടാ ഇത്…’
എളേമ്മ പറഞ്ഞു.


‘ എന്നു കരുതി ഈ പാവത്തിനെ നീ…. മോനേ നീ വേണ്ടാത്ത പണിയ്ക്കോന്നും പോകണ്ട കേട്ടോ….’ രാഘവേട്ടൻ കഞ്ഞികുടിച്ചിട്ടെഴുന്നേറ്റു. എളേമ്മ പാത്രമെടുത്തുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്കു പോകാനൊരുങ്ങി.
‘ അതൊരു പ്രശ്നമല്ലെന്നേ…വീട്ടിലാണെങ്കി അമ്മ രാവിലെ മീൻകൊട്ടേമായിട്ടെറങ്ങിയാ
പിന്നെ വരുമ്പം നല്ല ക്ഷീണം കാണും… അന്നേരം….ബാക്കി എല്ലാ പണികളും ഞാനല്ലേ ചെയ്തോണ്ടിരുന്നേ…..’


‘ അതാരിക്കും അങ്കിളിന്റെ അടുത്തു വരുമ്പം മീനിന്റെ ഒരു ഉളുമ്പു മണം….’ പറഞ്ഞിട്ട് ആതിര പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
‘ അഭിമോളേ….’ പെട്ടെന്ന് അടുക്കളയില് നിന്നും താക്കീതിന്റെ സ്വരത്തില് ഒരു വിളി കേട്ടു. രാഗിണിയായിരുന്നു അത്. അഭിയുടെ മുഖം വിവർണ്ണമായി.
‘ സോറി അങ്കിൾ… ഞാനൊരു ജോക്കു പറഞ്ഞതാ കേട്ടോ…’


‘ മോളെന്തും പറഞ്ഞോ… അങ്കിളിന്റെ ഈ തടി… എന്റമ്മേടെ വിയർപ്പും മീനുളുമ്പും കൊണ്ടാ ഇത്രേമായേ… അതോണ്ട് സത്യം പറഞ്ഞു കളിയാക്കിയാ… അങ്കിളിനു സന്തോഷേ ഒള്ളു….’
‘ എന്നാലും സോറി…’


‘ ങാ.. അതു വിട്….അല്ലാ മോളേ….ഇവിടൊരു മരംകേറി പെണ്ണൊണ്ടാരുന്നല്ലോ…. പണ്ട്
ഇലുമ്പിപ്പുളിമരത്തേലൊക്കെ ചാടിക്കേറിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു സാധനം…അതിനോടു പറഞ്ഞാ തെങ്ങേക്കേറി ഇട്ടു തരുകേലേ…?..’ ഞാൻ ശബ്ദം അല്പമൊന്നൊതുക്കി അഭിമോളോടു ചോദിച്ചു.
‘ ചേച്ചീടെ കാര്യാണോ അങ്കിളു പറേന്നേ….’
‘ ആ… അതു തന്നേ….’


‘ ഇവിടെ മരംകേറി പെണ്ണുങ്ങളൊന്നുമില്ല….’ പെട്ടെന്ന് അടുക്കളയിൽനിന്നും ഒരു പരിഭവം
നിറഞ്ഞ ശബ്ദം,. ഞാനോർത്തു, രാഗിണി ഇവിടത്തേ സംഭാഷണം കാതുകൂർപ്പിച്ചു കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണല്ലോ. അമ്പടി കേമി. അപ്പോൾ എളേമ്മ കടന്നു വന്നിട്ടു പറഞ്ഞു.
‘ രാഗിണി ആ പുളിയേല് കേറുവാരുന്നു. ഒരീസം വീണെന്നോ പാവാട കീറീന്നൊ ഒക്കെ പറേന്ന കേട്ടു. പിന്നെ അവളാ ഭാഗത്തേക്കു പോയിട്ടില്ല. ഇപ്പം താഴെ നിന്ന് കിട്ടുന്നതു പറിച്ചാ വല്ല അച്ചാറൊക്കെ ഇടുന്നേ…’


‘ സരസ്വതീ….’ രാഘവേട്ടന്റെ വിളി കേട്ടു.
‘ ദാ വരുന്നേ….’ എളേമ്മ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
ഞാൻ ഇളിഭ്യതയോടെ അഭിയെ നോക്കി. അവൾ വാപൊത്തി ചിരിച്ചു.
നല്ല രുചിയുള്ള ചമ്മന്തി. പക്ഷേ പാത്രം കാലി.


‘ നല്ല കലക്കൻ മുളകു ചമ്മന്തിയാരുന്നു…. തീർന്നുപോയല്ലോ…. ‘ ഞാൻ വളരെ ശബ്ദം കുറച്ച് അഭിയോടു പറഞ്ഞു.
‘ അങ്കിളു വാരി വാരി അടിക്കുവല്ലാരുന്നോ… എന്തൊരെരിവാ… ചങ്കു വെള്ളവാകുവേലേ….’ അഭി പറഞ്ഞു.
‘ ഇപ്പം കൊണ്ടരാം…എഴുന്നേറ്റു പോകല്ലേ…’ അടുക്കളയിൽനിന്നും രാഗിണി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. രണ്ടു മിനിട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.
‘ ആതിമോളേ… ഇതെടുത്തോണ്ടു പോ….’


‘ ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുത്താ ചേച്ചീ…. ഞങ്ങളു കഴിക്കുവല്ലേ…’ ആതിര ചോദിച്ചു.
‘ നീ ഇതെടുത്തോണ്ടു പോണൊണ്ടോ പെണ്ണേ….’ രാഗിണിയുടെ ദേഷ്യം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം.
‘ ഇങ്ങോട്ടു കൊണ്ടുത്തന്നാ.. വളയൂരിപ്പോകുവാരിക്കും… നെഗളിയാ… ഈ ചേച്ചി….’
പൊറുപൊറുത്തുകൊണ്ട് ആതിര എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്കു കേറി. ഉടനേ കേട്ടു
അവളുടെ നിലവിളി.


‘ ഹോ… വിട് ചേച്ചീ… എനിക്കു നോവുന്നു….’ ഒരു കൈകൊണ്ട് ചെവി തിരുമ്മി മറ്റേ കൈയ്യില് ചമ്മന്തിപ്പാത്രവുമായി ആതിര കടന്നു വന്നു.
‘ സാധനം… പറഞ്ഞാ ഒന്നും പിടിക്കുകേല… പിന്നെ ചെവിയേലും കയ്യേലും ഒക്കെ പിച്ചും…
ഹൊ….നീറുന്നു… ‘ ആതിര ദേഷ്യത്തോടെ പിറുപിറുത്തു. അകത്തു നിന്നും അടക്കിയ ഒരു ചിരിയുടെ മണികിലുക്കം കേട്ടു. ഞാൻ കൊള്ളിയെടുത്തു ചമ്മന്തിയില് മുക്കി കഴിച്ചു. പഴയതിലും രുചി.


‘ ഹായ് കൊള്ളാം മോളേ… ‘
‘ അതങ്ങോട്ടു പറഞ്ഞോണ്ടാ മതി മതി….എന്റെ ചെവി നീറുന്നു…. ഈ ചേച്ചിക്കു ചെലപ്പം…ഭയങ്കര ഗമയാ…’
‘ നേരോ…. അതെന്താ…?…’
‘ ഞാൻ പിന്നെപ്പറയാം… അല്ലേ ഇനീം എന്നേ പിച്ചും…. വാതുക്കല് തന്നെ ചെവീം നീട്ടി
നിക്കുന്നൊണ്ട്…..’


രാഗിണിയെ ഒരു നോക്കു കാണാൻ എന്റെ മനസ്സു വെമ്പി. ഏതായാലും അവള് എന്നേ
ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്നത് എന്റെ മനസ്സിന് പുതിയൊരുന്മേഷം നൽകി. എന്നാലും എങ്ങനെ ഇത്ര തന്ത്രപൂർവ്വം അവള് എന്റെ കൺവെട്ടത്തു വരാതെ മറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു. നാണമാണോ, ആ എന്തുമാകട്ടെ. ഞാൻ വീണ്ടും ഭക്ഷണത്തിലേക്കു തിരിഞ്ഞു.


കുറേക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാഘവേട്ടനും എളേമ്മയും ഏതോ ഒരു കല്യാണത്തിനെന്നും പറഞ്ഞു പുറത്തേക്കു പോയി. ഞാൻ ചായ്പ്പില് പുസ്തകവുമായി മല്ലടിക്കാൻ തുടങ്ങി. കുറേക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആതിര എന്റെ അടുത്തു വന്നു.
‘ കേട്ടോ അങ്കിളേ… ഈ രാഗിണിച്ചേച്ചിക്കു അങ്കിളിനോടു ഒരു ചെറിയ താല്പര്യമുണ്ടോന്നു
ഒരു സംശയം…’
‘ ങൂം ?…അതെന്താ…?…’


‘ രാവിലേ… അങ്കിളു വെള്ളം ചൊമന്നോണ്ടിരുന്നപ്പം… ചേച്ചി അടുക്കളേടെ ജനലിക്കൂടെ നോക്കി നിക്കുവാരുന്നു…. ഞാൻ ചോദിച്ചു… എന്തിനാ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നേന്ന്… അന്നേരം ദേഷ്യായി… ഞാൻ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുവൊന്നുമല്ലെടീ…. നീ പോടീന്നെന്നോടൊരു ചാട്ടം…
പിന്നെ പൊറുപൊറുക്കുവാ….എന്നാലും എന്തിനാ ഇത്രേം കഷ്ടപ്പെടുന്നേ… ഇവിടെ ചെറിയകൊടം ഒണ്ടാരുന്നല്ലോ… അതും, രണ്ടെണ്ണം എന്തിനാ ചൊമക്കുന്നേ..

ഓരോന്നായിട്ടു ചൊമന്നാലും വെള്ളം ഇങ്ങെത്തുകേലേന്ന്…. അപ്പം ഞാനെന്നു ചൊറിഞ്ഞുകൊടുത്തു…
അതിനു ചേച്ചിയ്ക്കെന്താ ഇത്ര ദണ്ണംന്ന്… ഒടനേ എന്റെ നേരേ പിന്നേം ചാടി… നീ നിന്റെ പാടു നോക്കു പെണ്ണേ… വെളുപ്പിനു പോയിരുന്നു വായിക്കെടീന്ന്… ‘
എന്റെ ഉള്ളില് ഒരു കുളിരു കോരി. എന്നോടവൾക്കു ദേഷ്യമില്ല. പിന്നെ സ്നേഹമോ….അറിയില്ല. എങ്കിലും അതു വേണ്ട. കുടിക്കുന്ന വെള്ളത്തില് കൂതി കഴുകരുതല്ലോ.


എനിക്കുപകാരം ചെയ്യുന്നവരെ ദ്രോഹിക്കാൻ പാടില്ല. ഇതു പോലെ ചെറുമധുരവുമായി അങ്ങു പോയാ മതി.
‘ അതേ നിന്റെ ചേച്ചീടെ മനസ്സു നല്ലതാ അതുകൊണ്ടു പറഞ്ഞതാ…..’
‘ ഏയ് അതൊന്നുമല്ലെന്നാ എനിക്കു തോന്നുന്നേ… പിന്നെ അമ്മയോടും ദേഷ്യപ്പെടുന്നതു കണ്ടു….’
‘ അതെന്തിനാരുന്നു….?..’


‘ അടുക്കളേ വെച്ച് അമ്മ പറയുവാരുന്നു… മീൻ ചൊമന്നാണേലും അവളു മകനേ നന്നായിട്ടു പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നൊണ്ട്…. രാഗിണീ… അവന്റെ ശരീരോം മസിലുമൊക്കേന്ന് നോക്കിക്കേന്ന്… ഒടനേ ചേച്ചി പറേകാ…. ശ്ശോ…എളെമ്മേ കണ്ണു വെക്കാതെ… മോഹന് വല്ല സൂക്കേടും വരൂന്ന്…. അപ്പം അതിന്റെ അര്ത്ഥം എന്താ അങ്കിളേ….’


‘ അതോ… അത്… അത്… നിന്റെ രാഗിണിച്ചേച്ചീടെ മനസ്സില് ഈ പാവപ്പെട്ടോനോട് ഇത്തിരി ദയയുണ്ടെന്ന്…മനസ്സിലായോ…’
‘ അയ്യോ… ഈ അങ്കിളു വെറും പൊട്ടനാ…. തലേലൊന്നുമില്ല….’
‘ അതേ മോളേ…. അങ്കിളു പൊട്ടനാ… അതോണ്ട് വല്ല പൊസ്തകോം വായിച്ച് ഒന്നു പഠിക്കട്ടെ…മോളും പോയിരുന്നു പഠിക്ക്….’


‘ ഓ… എനിക്കു മടുത്തു… വായിച്ചിട്ടു തലേക്കേറുന്നില്ല… ഒറക്കോം വരുന്നു….’ ആതിര തലയുംചൊറിഞ്ഞ് അകത്തേക്കു പോയി.
ദിവസങ്ങളങ്ങനെ കടന്നു പോയി. രാഘവേട്ടൻ ഞായറാഴ്ച്ച തന്നെ ജോലിസ്ഥലത്തേക്കു പോയി. ആ വീട്ടിലുള്ളവരുടെ ഇഷ്ടം സമ്പാദിക്കാൻ ഞാൻ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിച്ചു. കോളേജില് നിന്നും വന്നു കഴിഞ്ഞാൽ എളേമ്മ എനിക്കെന്തെങ്കിലും ജോലി കണ്ടു വെച്ചിരിക്കും. എളേമ്മ പറഞ്ഞ ജോലിയൊക്കെ ചെയ്തുകൊടുത്തു.

ഒരിക്കല് തേങ്ങാ പറിച്ചു കൊടുത്തു. വെള്ളം കോരല് എന്റെ ദിനചര്യയായി. വല്ലപ്പോഴും ദൂരെനിന്നു മാത്രം രാഗിണിയെ ഞാൻ കണ്ടു. എന്നേ കണ്ടു കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ അവള് ചാടി അടുക്കളയില് കയറും. ഒരു വാക്കു മിണ്ടാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല. എങ്കിലും ഞാൻ അടുക്കളവശത്തേക്കു തിരിഞ്ഞു കയറിയില്ല.

ചായ്പ്പിലും അതിന്റെ വശങ്ങളിലും കഴിഞ്ഞു കൂടി. പക്ഷേ ഒരേയൊരു കുഴപ്പം ആതിര മോളായിരുന്നു. പ്രായവും വളർച്ചയും വകവെക്കാതെ അവള് എന്നോടിഴുകിച്ചേരാൻ തുടങ്ങി. മീൻ വെട്ടുന്നതിന്റെ അടുത്ത് പൂച്ച തഴുകിത്തഴുകി കറങ്ങുന്ന പോലെ അവളെന്നെ ചുറ്റിത്തഴുകാൻ തുടങ്ങി. കിള്ളലും സൊള്ളലും കിന്നാരവും. രാഗിണിയേപ്പറ്റി അവള് ഒന്നു രണ്ടു പ്രാവശ്യം സൂചിപ്പിച്ചപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ വിഷയം മാറ്റി.

ഞാനവിടത്തെ പെണ്ണുങ്ങളെ പഞ്ചാരയടിക്കുന്നുവെന്ന് ഒരുത്തർക്കും തോന്നരുതല്ലോ.
തലയും മുലയും വളർന്നെങ്കിലും ആതിര കൊച്ചല്ലേ എന്നൊരു തോന്നലുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അവളുടെ അടുപ്പം എന്നേ കുഴക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ വായിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ പുറത്ത് ചാരിനിന്നു കുശലം പറയുക അവളുടെ സ്വഭാവമായി.

ഒരു ചെറിയ കോരിത്തരിപ്പോടെ എന്റെ ജവാൻ അലറിക്കൊണ്ടെഴുന്നേല്ക്കുന്നത് തടയാനും അവളവ നെ കാണാതിരിക്കുവാനും എനിക്കു പണിപ്പെടേണ്ടി വന്നു. എന്റെ കട്ടിലില് ഒരു കാലും പൊക്കി ആ വണ്ണത്തുടകളും കാട്ടി അവൾ കിടക്കുമ്പോൾ എന്റെ കയ്യും ദേഹവും എന്തിനോ വേണ്ടി തരിക്കും. അവളെന്നെ വീഴിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ….

പെൺകുട്ടികളേ ഏറ്റവും സൂക്ഷിക്കേണ്ട പ്രായമാണിതെന്ന് അമ്മ ഒരിക്കൽ പറയുന്നതു ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞാനും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനല്ലേ…മനസ്സിളകുന്നപോലെ. എങ്കിലും എന്റെ പേടി ഇതെങ്ങാനും രാഗിണി കണ്ടാൽ അവള് എന്തു വിചാരിക്കും എന്നതായിരുന്നു. (തുടരും)

<< വീണുകിട്ടിയ രാസലീലകൾ – Part 5വീണുകിട്ടിയ രാസലീലകൾ – Part 7 >>

Leave a Reply

Your email address will not be published.